كتاب در ردّ شيعه اثنى عشريه بنمايد . او در ديباچه عنوان مىكند كه : « براىالزام خصم به آيات قرآنى استدلال كرده مىشود يا به روايات كتب معتبره روافض مثل كافى تصنيف محمّد بن يعقوب كلينى و تهذيب و استبصار تصنيف ابى جعفر محمد بن حسن الطوسى و فقيه من لا يحضره الفقيه لمحمد بن على بن بابويه القمى واستبصار ابن مطهر الحلى و جامع عباسى و غير آن و تفسير منسوب به سوى ابى محمد الحسن العسكرى و مانند آن » . ولى بعد خود اعتراف مىكند كه به اين كتابها مراجعه ننموده و در گزارش از آنها فقط به كتاب خواجه نصراله كابلى اكتفا نموده است . او كتابش را در يك مقدمه و هفت مقاله و يك خاتمه قرار داده ، با اين عنوانها : مقدمه : در بيان فرقه هاى روافض ؛ مقاله اولى : در ابطال مذهب روافض و اثبات مذهب اهل سنت و جماعت بر وجه اجمال ؛ دوم : در بيان عقائد اهل سنت و جماعت و ابطال مسائل خلافيه روافض بر وجه تفصيل ؛ سوم : در بحث امامت كه آن را روافض از اصول عقائد مى شمارند ؛ چهارم : در جواب مطاعن خلفاء و غيره ؛ پنجم : در افضليت و در آن كه جميع صحابه را به جز نيكى ياد نبايد كرد ؛ ششم : در ذكر خرافات روافض ؛ هفتم : در ذكر بعضى مسائل فروع كه اهل سنت و جماعت بدان متميزاند ؛ خاتمه : در ذكر خير اهل بيت و غوث الثقلين و نعوت و شمائل محمد مهدى عليه السلام . متاسفانه در اغلب مباحث كتاب وى جانب انصاف را رعايت نكرده و مطالب كتابش نشان مىدهد كه وى اطلاعى از اعتقادات و باورهاى شيعه نداشته و فقط به مطالبى كه مخالفان شيعه به شيعه نسبت داده‌اند ، تمسك جسته است . آغاز : بسمله . الحمد لله الذى خلق الارض و السماء و ظهر وجوده فوق ظهور الاشياء حتى اقربه الازكيا و الانبيا . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده .